آوردن فاطمه عليها السّلام را به مدينه و هم در اين سال نخستين هجرت ، رسول خداى زيد بن حارثه و ابو رافع كه آزاد كردهء آن حضرت بود ، پانصد ( 500 ) درهم و دو ( 2 ) شتر داد تا سوى مكه شدند ، از بهر آنكه فاطمه عليها السّلام و امّ كلثوم و سوده بنت زمعه و اسامة بن زيد و مادر او امّ ايمن را برداشته به مدينه آورد و عبد اللّه بن ابى بكر مادر خود امّ رومان و اسماء ذات النّطاقين و عايشه خواهر او را برداشته ، با ايشان كوچ داد و طلحة بن عبد اللّه نيز موافقت نمود و اسماء ذات النّطاقين به عبد اللّه بن زبير حامل بود و در قبا بار بگذاشت « 1 » . بالجمله پيغمبر اهل خود را به خانه‌اى كه در پهلوى مسجد كرده بود جاى داد و خود از خانهء ابو ايّوب بدانجا نقل كرد . و هم در خبر است كه رسول خداى بعد از ورود به قبا ، ابو واقد ليثى را به حضرت امير المؤمنين على رسول فرستاد ، و به دو مكتوب كرد كه : از مكه به سوى مدينه سفر كند . پس على عليه السّلام بسيج « 2 » سفر كرد و ضعفاى مسلمين را فرمود : تا آهنگ راه كردند ، و پنهانى از مكه بيرون شدند ، و آن حضرت ، فاطمه دختر رسول خداى را و مادر خود فاطمه بنت اسد را و فاطمه دختر زبير بن عبد المطّلب را با خود كوچ داد و از بهر فواطم هودج « 3 » بساخت و راحله « 4 » حاضر كرد و ابو واقد و ايمن بن امّ ايمن مولاى رسول خدا شتر فواطم را به سرعت جنبش مىدادند . و از بيم قريش شتابزده رهسپار بودند . على مرتضى رو به ابو واقد كرده فرمود : ارفق بالنّسوة أبا واقد ! انّهنّ من الضّعايف . يعنى : زنان را بدين گونه تاختن و به زحمت انداختن توانائى نيست . و از قريش ما را كراهتى نخواهد رسيد . و اين بيت بگفت : لا شىء الّا اللّه فارفع همّكا * يكفيك ربّ النّاس ما أهمّكا « 5 »

--> ( 1 ) . بار بگذاشت : وضع حمل كرد . ( 2 ) . بسيج : بفتح اول ، به معنى ساختگى كارها و كارسازيها خصوصا ساختگى و كارسازى سفر . ( 3 ) . فواطم ، جمع فاطمه . هودج : جائى كه براى نشستن مسافر روى شتر مىبستند . ( 4 ) . راحله : مركوب سوارى . ( 5 ) . نيست هيچ چيز مگر خدا ، پس بلند كن قصد خود را ، بس است ترا پروردگار مردم چه چيز -